Ayın En Acı Haberi için arşive gözatıyorsunuz.

2014-OCAK-Suriye-En Kötü Sahnelerden Birisi Annemi Kardeşlerimin Kanında Yüzmeye Zorlamalarıydı

04 Şubat 2014 Ayın En Acı Haberi, Yaşanmış Tecrübeler içinde

1778Bir anneyi evlatlarının kanı içersinde delirttiler

Suriye’de Esed ve yandaşlarının her çeşit zulmü dünya kamuoyunun gözleri önünde masum halka uygulanıyor.Minik bir Suriyelinin vahşet dolu itirafları

Rejim kuvvetleri her gün farklı bir katliama imza atıyorlar.Rejimin yaptığı katliamdan sağ kurtulan birisi hayal edilemez derecede korkunç hatıralarından bahsediyor: “Benim için hatırlaması en zor olan şey,annemi kardeşlerimin kanında nasıl yüzmeye zorladıklarıydı”

Rejimin yaptığı her katliamdan sonra dünya medyasında kısa bir paragraf yer alır.Ardı ardına gelen katliam haberleriyle önceki katliamlar unutulur veya önemsizleşir.Halbuki hayatta kalanlar korkunç yaralarla, hatıralarla, psikolojileri son derece bozuk bir halde hayatlarına devam etmek zorunda kalırlar.

Ummu Adnan Suriyeli bütün anneler gibi Şam’ın kuzey kırsalında Cedide el-Fadl şehrinde ailesiyle bir hayat sürüyordu.Geçen yıl nisan ayında gözleri önünde eşinin ve çocuklarının öldürülmesi ardından küçük kızına tecavüz edilmesi sonucu aklını kaybetti.

Ummul Adnan’ın kızı: ”4 kardeşim vardı, bir tanesi Şam’ın batısında öldürüldü, diğer kardeşlerimin evi terk edip savaşa katılmalarına annem izin vermedi, katliam günü Irak militanlarından bir grup evimize girdiler ve silah arama gerekçesiyle her şeyi alt üst ettiler, harap ettiler.Evimizde silah yoktu.

Kardeşlerimin yaşları 8, 12, 18 idi. Evin bir köşesinde saklanmakta olan kız kardeşimi fark ettiler, yerlerde sürükleyip annemi, babamı kelepçelediler. Beni vahşice sürükleyip yere attılar, ailemin gözleri önünde teker teker tecavüz ettiler! Vücudumdan kanlar akıyordu.Babamı sürüklediler ve önümüzde doğradılar.İnsanlıktan nasibini almayanlar kardeşlerimi vahşice dövüyor ve gülüyorlardı.En kötü sahnelerden birisi annemi kardeşlerimin kanında yüzmeye zorlamalarıydı.İşkenceleri sona erdikten sonra beni bıraktılar.Annemin o anki halini anlatmam çok zor.Kalan son gücümü toplayıp beni örtebilecek herhangi bir şey giymeye çalıştım, yardım çağırmaya çıkacaktım.Annemi kucağıma alıp kanların içinden uzaklaştırmaya çalıştım, kabul etmedi ve kardeşlerimin kanları içinde öylece oturdu.Defalarca onu sürükleyip çekmeye çalıştım ancak başaramadım.Fark ettim ki annem aklını kaybetmiş !

Katliamdan Günler sonra dayım gelip bizi çiftliğine götürdü,aylardan beri annemle birlikte burada yaşıyoruz.”

suriyehaberajansı

Araç çubuğuna atla